Bir Varmış Bir Yokmuş...... once upon a time....

Masalları kim sevmez?Sevmiyorum diyen de hep beklemez mi ki  sonlar hep mutlu olsun,tıpkı masallardaki gibi.
Masalları çok severim ve çok da ihtiyacım varmış yeniden masalları görmeye,duymaya.

Fantastik dizi sevenler,masalların karakterlerini şimdiki zamanda görmek isteyenler Once Upon A Time
 izlesin derim.

Kimler yok ki dizide.Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler,Sindrella,Kırmızı Başlıklı Kız,Pinokyonun babası Gepetto usta ve daha bir çok masal kahramanı.Diziyi Lostun yapımcıları çevirmiş.Tamam Lostun sonunu hepimiz çok başarılı bulmadık.Ama bu masalların sonu zaten belli değil mi?

Karakterler güzel seçilmiş,kostümler,seçilen mekanlar izlemeyi daha da keyifli kılıyor.

Dizinin kadrosu da bir çok popüler diziden aşina olduğumuz kişilerden oluşuyor.Müzikleri de ayrı bir güzel.

görseller

Saklanan Balkabağı

Bal kabağım neredesin?

Mantılar

Çok küçükken martılara mantılar derdim.Anne mantılara bak diye her gördüğümde sevinçle gökyüzünü gösterirdim.Evet ben küçükken hem mantıyı hem de martıları çok severdim.

Geçen hafta güneş henüz bizi terk etmemişken,evde arabaya alıştırma,ısındırma turları atarak Demiri arabasına bir şekilde yerleştirip sahile çıktık annemle.Demir arabasını sevmez,o gün neyse belki de martıların aşkına belki de güneşin aşkına uyudu arabada uzunnn uzunnn.Yoksa araba bir elimizde Demir diğer elimizde dolaşmaktan artık arabasını yanımıza almıyorduk son zamanlar.

Demir uyurken,annemle sahilde sevdiğimiz bir yerde mantı yedik.Mantı yedikten sonra,martıları gösterdim anneme.Anne bak çok manidar oldu,mantı yedik,mantıları gördük...

o kadar martıdan tek birini yakalamışım bir de denizin terki diyar halini

Günün Bonusu

Günün bonusu bizim için;

Demire Yıldız nerde diye soran babasına gülüp bana bakıp yeniden gülmesi,arkasından benim Ali nerde dememle aynı şekilde babasına dönüp gülmesi.Şaşıp kaldık,isimlerimizi de öğrenmiş iyice.

Demir için ;

Televizyonun yan taraftaki düğmesini keşfedip televizyonu açıp kapamasıdır.Zaten dekoder kendinden geçti,Demirin açıp kapamalarıyla şimdi kendinden geçme sırası televizyonda.

görsel

Hafta sonu sinema molası

Evet bu geçtiğimiz hafta sonu yine bir sinema molası verdik.Bakalım başarabilirsek ayda bir sinema günü yapacağız.
Çocuk olduktan sonra bambaşka oluyor evliliklerde.Mesela ben son günlerde sadece evin içinde anne-babaymışız gibi hissediyorum.Sohbet bile edilmiyor an geliyor.Böyle tuhaf bir durum.
Şafak Vaktini izlemeye gittik.Film başlamadan bir kahve içimi oturduk,biraz sohbet ettik.İyi geldi bu sohbet,alakasız konularda konuşup,gülüştük.Zira bu evde yapmadığımız şeylerden biri işte.

Filme gelince serinin diğer filmlerini de izledikten sonra bunu izlememek olmazdı.Bu film benim ergen yanıma hitap ediyor kabul ediyorum.Filmin ilk yarısı aşırı duygusal modda iken ikinci yarısında aksiyon vardı.Serinin diğer filmlerine nazaran Şafak Vaktini daha çok sevdik.Haa bu sefer bizden önceki seansa girmedik.Temkinliydik.Yeni gelen filmlerin fragmanlarına bakınca bir kaç film ilgimi çekti.
Sherlock Holmes Gölge Oyunları.İlk filmi çok beğenmiştik özellikle müziklerle bütünlüğü unutulmazdı.Sherlock Holmes hikayelerinden daha çoook film çıkar.

Karanlık saat isimli film de yine dünyayı ele geçiren uzaylılarla ilgili bol aksiyon içerikli bir filme benziyor.

Bir de Ejderha Dövmeli Kızı İsveçten sonra Warner Bros da çekmiş,serinin diğer filmleri demek ki buradan gelecek.

fimlerle ilgili görseller

Hakkımda 7 şey

Denizciğim beni mimlemiş.Düşündüm taşındım,yazmadığım çizmediğim bir şey var mı diye pek bulamadım.Ama aklıma gelenleri de şöyle sıraladım:

1. Çok sakinimdir ama bir de sinirli halim vardır ki görmeyin.Gerçekten görmeyin.Ama bu sinirim çoğunlukla kendime zarar.Kendimi yer bitiririm bu sinirlilik hallerimde.
2. Fazlasıyla affediciyimdir.Tek şeyi affetmem zor çoğu insan gibi haksızlığa uğradıysam kalbim çok kötü kırılır.
3. Beni ilk tanıyanlar soğuk bulur,sonra da bunu bir güzel itiraf eder çoğu,soğuk buldum ilk tanıdığımda ama hiç de öyle değilmişsin diye.
4. Bir gün nedense "o kitabı" mutlaka yazacağıma inanırım.
5. Kahvaltıda tuzluları önce yer,balı reçeli en son yerim.
6. Düzen takıntım var(dı).
7. Soğuk kanlıyımdır ama sanki anne olduktan sonra telaşlı bir yanım ortaya çıktı.

Mimi ilk görünce düşündüm düşündüm bulamadım sonra da yazacak başka şeyler de buldum.O da başka mim konusu olsun.

Pinkim,Syhnm,Cafenohut hadi sıra sizde;)

Hayalperest

2012ye günler kala ben hayaller,hayaller içindeyim.Hayatımın belki de en çok hayal kurduğum günlerini yaşıyorum.Bu kadar hayalperest miydim bilmiyorum.
Yeni yıl yaklaşırken farklı sevinçler yaşayan biriydim.Şimdi ise hayallerimin sevincindeyim.Kendime şaşıyorum.Ama bunun da var bir nedeni.
Ve hayal kurarken sürekli Teoman içimde bana bu şarkıyı söylüyor..

Demir bugün 14 aylık oldu

Oyuncakları seviyorum da kaşık,kepçe,kap,kaçak,saklama kapları,kavanozlar,kumandalar en sevdiğim şeyler.Hele iki tahta kaşık olunca elimde gibi batari çalıyorum mutlaka.
Annemle aylardır müzik dinliyorduk ve bazen dans ediyorduk ya şimdi ben de müzik duyduğumda parmaklarımın ucunda ,biraz da zıplaya zıplaya dans etmeye başlıyorum.Çok eğleniyorum o anlarda.
Bana kaç yaşındasın dediklerinde havamdaysam biyyy diyorum.Saat kaç dediklerinde saate bakıp bıdı bıdıı bişiler diyorum.Dedem öğretti saati söylemeyi:))Ağzımı,burnumu,kulağımı soranlara gösterebiliyorum.Hoş bazen şaşırdığım da oluyor,yeni yeni öğreniyorum.
Benden istenilen nesneleri götürebiliyorum dedikleri kişiye.Ben de kitaplarımı alıp anneme götürmeyi ve bana okumasını,birlikte resimlerine bakmayı seviyorum.Dedemle gazete okumaya da bayılıyorum.
Makarna favorim,peynirle aram bozuldu son bir kaç aydır.Su içerken hep boğulcak gibi oluyorum ama süt içerken rahat içiyorum.
Bazen şaşırtıp insanları onlar konuşurken söyledikleri kelimeleri söylüyorum.Ama kendi dilimde çok konuşuyorum bıdır bıdır.


                                                          Demir


Ben 14 aydır anneyim sayende.İnsan olan yanımı her gün sorguluyorum.Bu zamana kadar yaşamadığım bir çok şeyi yaşıyorum.Mutlulukları,huzuru.Bunun yanı sıra uykusuzlukları,yorgunlukları.Ama anne enerjisi denilen şey doğruymuş.Uykusuzluktan gözlerin de kapansa haydi diyor içinden bir ses.Yeterliliklerimle,yetersizliklerimle yürüyüp gidiyorum kendi annelik yolumda.
 Çok an var senle anlamlaşan,güzelleşen.Ama bir an var ki,onda eriyip bitiyorum.Kahkahanın bulaştığı an.O an dünya öyle güzel ki,o kahkaha nasıl bulaşıcı,her şeye değer.O anı anlatacak kelime bile bulamıyorum.Harikulade,eşsiz,neşe verici..Bütün kelimeler yetersiz.
Seni her gün bir önceki günden daha da çok seviyorum...
  
                                                      Anne

Crazy,Stupid Love

Artık dizilerimi izlemekten film izlemeye fırsat bulamıyorum.Yeni izlediğim bir kaç dizi daha var.Person Of İnterest,New Girl,Happy Endings ve yakında Once Upon A Time izlemeyi düşünüyorum.Tabi Demir erken uyudukça ama şaşıbeş oldu uykular o kadar geç uyuyor ki.Neyse uzun zamandır izlemeyi düşündüğüm Crazy Stupid Love'u izlemeye karar verdim.
Filmin konusu bu zamana kadar çevrilenlerden pek de farklı değil.25 yıldır birlikte olan bir çiftin kadın kısmının yaşadığı duygusal boşluklarla kocasını aldatıp,bunu kocasına itiraf edip boşanmak istemesi ile film başlıyor.Bunun çevresinde gelişen olaylarla devam ediyor.Kadın eşiyle konuşurken diyor ki:
"Ne zaman biz olmayı kaybettik?"

Evet biz olmayı kaybediyoruz.Bunu anladığımız zaman acı çekiyoruz,başa dönemiyoruz,geri sarmaya çalışıyoruz,zaman çoktan geçmiş oluyor.Genelde kadın fark edip acı çekiyor,boşlukların sızısı içini yakıyor.Sorgulamalar başlıyor.

Aslında bu konuya ilişkin çok kitap,film,dizi var.Bir şeyler gözümüzü sokuluyor ama farkına varmıyoruz bu tarz hatırlatıcıları bile.Çünkü bu tarz konulu film vb.ler için:

• Erkeklerin %90'ı asla izlemez,okumaz.
• Erkeklerin %5'i silah zoruyla izler,okuması zaten düşünülemez.
• Erkeklerin %3'ü izler ama kendimde değildim,zorla izledim der.
• Erkeklerin %2'si izler,hak verir.
• Kadınların %70'i izler,hayatın böyle olması gerektiğini düşünür,erkeklerden romantik komedi tadında hayat bekler.
• Kadınların %25'i hayatta izlemez,okumaz böyle şeyleri.
• Kadınların %5'inin haberi bile olmaz.

Şaka bir yana hayat bu filmler gibi işlemiyor.Ama bize bir şeyler olduğunu da hatırlatıyor.Hoş ben de izlemekten sıkılıyorum artık bazı filmleri.Gerilim,korku filmlerini de bırakalı beri kendimi sıkmayacak filmler izleme arayışında olunca soft filmler tercihinde oluyorum.Ama bu filmlerin bazılarının hatırlattıklarına da katılanlardanım.

****% ler tamamen uydurmasyondur.Herkes istediğini izleme ya da izlememe konusunda serbesttir.Genellemeler hayatta işe yaramayabilir.

****görseller

Cosmic Love

Son günlerdeki yeni keşfini dinledikçe keyif dolarsın

İlk defa yaparsın bu tuzlu kurabiyeleri beğeniyle yenilir,sevinirsin,

Alakasız bir şekilde markete gidipte bazı kitapların %50 indirimli olduğunu görürsün,sevinirsin

Kitabın adı Yazlıktır ama sen kışın okur,kafanı dağıtırsın.

Bebeğin uykusunda kahkaha ile güler o an sevinmek değil hayat kendini sıfırlar sen de kuş gibi rahatlarsın.

O kahkahalı,gülmeli anın fotosunu ya da videosunu bir gün mutlaka çekmeliyim!

Yılın en çok hayal kurulan ayı:Aralık

Geçen gün kuzenimle konuşurken şöyle dedi gerçekleşmesi mümkün hayallerim var bir de gerçekleşmesi çok zor olan hayallerim.İkisini de hayal ederken mutlu oluyorum.

Ben de dün gece gerçekleşmesi zor olan hayallerimi düşündüm şu iki resmi Pinterestte görünce.

Aralık olunca istekler konusunda sanki arsızlaşıyormuşum gibi oluyor. 

Ama fena olmazdı değil mi derken ,öncelikli hayaller aklıma geliyor,onlar olsun onlar olsun diyen iç sesimi de susturamıyorum.

Neyse gerçekleşebilecek hayallerimiz bol olurken,gerçekleşmesi hep kolay olsun.

Çılgınca Ağlamalar

Arabada bir kıyamet bir gerilim ağla ağla durmadı Demir,eve geldik 1-2 saat geçti yine başladı.Artık gelecek dişlerden mi,yoksa evdeki misafirlerden sebep ona az ilgi göstermemden mi yoksa 1,5 yaşa doğru giderken büyüme durumları mı yoksa hepsi birden mi bilemiyorum.Uyku saatleri de saçma sapan.
Benim böyle ruh halimi mi anlıyor bu çocuk diyorum bazen de.
Gerçi ona çaktırmasam da bir anda cadaloz modumda gözler önüne serilebiliyor.

Geçer elbet..

Nasıl bir bilinçaltım var benim?

Artık günlerden beri süre gelen ruh halimin katkısından mı yoksa yatmadan önce yediğim çikolatadan mı bilmem dün akşam gördüğüm rüyaların hepsi birbirinden ilginçti.Fantastik film tadında gördüğüm rüyalarım beni şaşırtsa da hoşuma gidiyor çoğu zaman.Aslında bazılarını yazmalı,unutmamalı.Ama bazen de fantastiğin de ötesine geçiyor,karman çorman.

Artık birinin bizi(bir grup insanı) iki kapının önüne getirip hem de sıradan iki kapının önüne getirip bunların ardında ejderhalar var demesi de neydi?Açtığımız kapılardan birinin arkasından ejderhanın e sinin bile olmadığı ama onun haricinde bir diskonun olduğu bir yer.Evet disko,afili afili dolaşan insanların olduğu bir disko.Aman yarabbi bir de kırmızı beyaz kıyafet giyenler vardı ki görmenizi isterdim.

Ondan önce de bir deniz kenarında devasa şırıngalarla örnek almaya çalışan bir takım insanlar vardı.

Hem şırınga neden?

Kenan Doğulunun başka bir rüyada olup Kıvanç Tatlıtuğun olduğu başka bir rüyanın olması da ayrı bir konu.Deli gibi hayranları olsam neyse.Hadi Kıvanç Tatlıtuğ sürekli gözümüzün önünde Kenan Doğulu ne alaka.

Bir de üstüne giydiğim montun yanması da cabası.

Of daha bu rüyaların içinde neler var da yazmıyorum o saçmalıkları.

Fringe,Game Of Thrones,Person of İnterest ve daha bir çoğunun da etkisi vardır mutlaka.

Yani bilincim alt üst olmuş,aklımdaki her şeyde işin içine girmiş.Bilinç de böyle bir şeymiş işte

Ne çok

Şöyle ağız tadıyla yaşayamadı içimdeki öfkeli Şirin,çünkü ne zaman uygundu,ne mekan.Kızmak belki de bir miktar kırmak istiyordu ama sessiz Şirine dönüştü.Çünkü zaman o zaman değildi.

Anladı ki ne kadar içine atıp kızarsa mesela insanın beli bile daha çok ağrıyordu.Düğüm düğüm olmuş omurların ağrısı kafa ağrısı ile hiç çekilmiyordu.

Evet bir şeyler yapmalıydı ama ne?Gitti işte ama yerine sessiz Şirini bıraktı.

Ne çok,ne çok kelime birikmişti.

Ve ne çok anlamsızdı,anlamamıştı.

Neyse..

İyi niyetleri beklemekten başka çözümü olan????

Tahterevalli

İçimde bir tahterevalli.Tahterevallide çoğu zaman ağır basan şişman bir Polyanna.Karşısında kim olursa olsun onu gökyüzüne zıplatıp,ortadan kaldıran Polyanna bu sefer şaşkın.
Şimdi tahterevallinin bir ucunda şişman öfkeli bir Şirin,Polyanna gökyüzüne doğru uçtu.
İşte şimdi bütün iyi niyetlerim uzun bir yola çıkıp benden uzaklaştı.

***görsel

Hafta Sonu İçin

Şimdi biz arkadaşımla,geçtiğimiz pazar günü  önümüzdeki hafta sonu görüşelim diye konuştuk ama bir ihtimal şimdi bize misafir gelebilir.

Bu sefer plan yapmadık şöyle yaparız,böyle yaparız diye eskisi gibi.O yüzden beklemedeyiz,hadi bakalım.

Tatlı İlaç

Sesim en kısık seviyede.Hatta sessiz konuşuyor gibiyim.Faranjit aldı,uçurdu sesimi.Sesimi çıkarmaya çalışırken cadaloz bir hal alabiliyorum.
Ne içersem ne yaparsam yapayım bir süre böyle.Ama en güzel ilaç işte bu tavşan.Geçen sene 3 aralıktaki fotoğrafıyla bugünlerdeki fotoğrafına bakınca dedim ki vay  bizim fasulye nasıl büyümüş böyle!

mesaj

Kısa bir an saçma sapan şeyler düşünüp hayıflandım.

Bir kaç saniye sonra önümden 50 yaş civarı bir adam geçti,kağıt topluyordu.Yakınımdaki  büyük çöp konteynırın yanında durdu.Önce içine baktı sonra dışına bırakılmış bir torba içindeki ekmeği aldı,temiz bir torba daha bulup onun içine koyarak uzaklaştı.

İşte bu bana mesajdı,O AN için...

görsel

parasetamol

Beni öyle hala getirdin ki sabahtan beri uyku getirdiğin yetmedi,bir de üstüne umutsuzluk,sinir,keyifsizlik getirdin.

Hoop bütün iyi niyetli hallerimi emdin geçtin.

Şimdi böyle kızgın,biraz sümüklü,biraz kırgın oturuyorum.

Bu keyifsilzliği toparlayacak bir kaç çözüm bulup,fazla da direnmeden uykuya geçmek istiyorum.

İstiyorum,istiyorum da uyku bana dost mu sanki son 1 yıldır,ben dost olmaya çalışsam da uyku benim tarafımda değil yatağın diğer yanına kaçmış...

2012 ben erken davranıyorum senin de erken davranmanı rica ediyorum

Bu sene erken dilemeye ve istemeye başlasam sanki hemen olacakmış gibi bir durumdayım.Kasım ayını yaşarken of daha yılbaşına var derken aslında kasım da bitiyor.Yeni yıl geliyor durumunu da dolayısıyla erken idrak ettim.
Evet 2011 belki çok da güzel gelmedi canım ülkeme.Belki bizlere de öyle.Ama 2012 farklı olacak.Varsın dünyanın sonu gelecek diye konuşanlar olsun.Falan filan.
Ama 2012 farklı olacak,bir çoğunun düşündüğü gibi ben de aydınlanma ve ruhsal açıdan farklılıklar yaşayacağımız bir dönemin başladığına inanıyorum.
Kendime baktığımda farklılıkları 2011in son ayları yaşamaya başladım.
2012 sağlıkla gelsin öncelikle aileme ve tüm sevdiklerime.Huzurumuz eksik olmasın.Ve artık bana güzel bir iş nasip etsin.Uzun bir ara verdim iş hayatına.Artık dönme vakti geldi.Umarım güzel bir işe sahip olurum.Bir kaç post önce yazdığım gibi çok stabildim bu sene.Leylekleri havada göreyim birazcık.
İstekler bitmez yine yazar çizeriz ama ben erken davranıyorum senin de erken davranmanı rica ediyorum 2012.

Güzel güzel gel sevdiklerime ve herkese.

**görsel

Son günlerde

Hamilelik,doğum falan derken izleyemedim Fringe bölümlerini izliyorum son günlerde.İzledikçe bir bölüm bir bölüm daha diyorum ama bir bölümü ancak izliyorum.Tabi merakla kalıyorum şimdi ne olacak diye.Fringeden daha önceden de söz etmiştim.Şu an izlediğim bölümlerde paralel evrene geçişlerden söz edildiği için daha da ilgiyle izliyorum.Paralel evren konusu ilginizi çekerse çok önceden izlediğim bir belgesel var.Belgesel için buraya alayım sizi.(Belgeselde de geçen eski bir söz çok dikkat çekici ne dileyeceğine dikkat et)

Konu çok ilgi çekici başlı başına.

Bir başka evrende farklı bir siz olduğunu hayal edin,göreceksiniz hayali bile nasıl sizi şaşırtacak.

Herkese güzel hafta sonlar dilerim bu arada.

Aylar sonra sinemada görüldüler

Aylar sonra sinemaya gittik dün.Anneannesine bırakıp,kaçtık Demiri,evet kaçtık çünkü veda işine girdik mi ağlayacak arkamızdan.Anne-babasından gizli bir yerlere giden çocuklar gibi çıktık kapıdan,suçlu suçlu arabaya bindik.Sinema öncesi dondurulmuş yoğurt yiyip,biraz dolaştık.Ama dilimizde hep Demir,kitapçıya girdik Demire kitap baktık.Demire kıyafet baktık falan.Bu arada dondurulmuş yoğurt mevzusunu ayrı bir post konusu yapsam yeridir.Bağımlısı oldum diyebilirim.
Patlamış mısırımızı aldık baktık saate 5 dakika var.AAA bizim saat mi geri derken salona girdik.

Film 3 boyutlu.(Ölümsüzler-Tanrıların Savaşı) Baktık ki insanlar oturmuş,bize göre film başlamış.Hemen gözlüklerimizi taktık acele ile.5 dakika geçmedi bile ışıklar açıldı.Sinemaya gitmeye gitmeye her şeyi unutmuşuz:)Bir önceki seansa girmişiz.Filmin sonunu görmüş olduk.O kadar çok güldük ki kendimize 

Salondan çıktık,5 dakika sonra tekrar girdik ve filmi izlemeye başladık.Antik Yunan çağında geçiyordu.Bol bol aksiyon,kan,mitolojik öğe içeriyordu.3 boyutlu olmasını da ayrıca sevdik.

Eskiden sık sık sinema ile ilgili postlar yazardım.Çünkü her hafta sonu neredeyse sinemaya giderdik.Bazı filmleri yazmazdım bile.Şimdi aylar sonra yazıyorum sinema ile ilgili.Güzel zaman geçirdik.

Demir doğduktan sonra sevgililikten anne-babalığa terfi ettik.Bu ağzımızdan çıkan sevgilim sözcüğünden tutun da birlikte zaman geçirmeye kadar çok şeyi değiştirdi.Kendimize zaman ayırmaz olduk.Kadın kısmı yani ben hep aslında şöyle olmalı böyle olmalı diyerek hem içimden hem dışımdan konuştum ama erkek kısmı anlamadı.Anlamamaya da devam ediyor.Ona kalsa bir şey olsa sen artık annesin diyebiliyor da.

Üstelik aylardır sinemaya gidememekten de en çok şikayet eden de hep o olduğu halde yine ben işte şu film var hadi diyebildim.

Bakalım başarabilirsek  fırsat buldukça gideceğiz tekrar sinemaya.Bir kaç sene sonra Demir ile gideceğimiz günleri de iple çekiyoruz.Tabi o zaman filmlerin formatı değişecek ama bilenler bilir biz çizgi film de çok severiz;)

***film ile ilgili görseller

Bazen

Bundan bir kaç sene önce stabil hayatımdan şikayet ederdim.Özellikle iş anlamında.Sonrasında iş değişikliği ile gezmediğim yer kalmadı.İş dışında da çok fazla gezdim.2011 senesine bakıyorum da stabil diye şikayet ettiğim zaman dilimimden de stabil durumda hiç bir yere kıpırdamadım.Plan yaptık kaç kere olmadı,olmadı.
Ben şimdiden 2012ye sesleniyorum.Tebdil-i mekanda ferahlık vardır bazen.

Bazı anlarda bir parça anlaşılmak istiyorum ve belki de bu anlarda bir parça çocuklaşıyorum.Her zaman değil bazen.

Ve gerçekten sabah akşam şükür etmenin beni nasıl motive ettiğini anladım.Bazen,bazı olaylar beni alaşağı etmeye çalışsa da..

görseller

Ne zaman oldu tüm bunlar?

Bir anda olu veriyor.Bir bakıyorum Demire yaptıkları karşısında şaşıp kalıyorum.Yahu ne zaman öğrendi,ne zaman bunları yapmaya başladı diye.Sürekli yanında değilmişim gibi şaşıp kalıyorum.
Dün akşam nihayet bizim koltuklara da tırmanmayı başardı.Şimdi her koltuğa tırmanıyor,çıkıyor yeni eğlencesi bu.Onun eğlencesi iken ben diken üstündeyim.Düşmesin diye gözlem altındayım.Tama düşecel,öğrenecek ama içimdeki evhamlı anneye de söz geçiremiyorum.Annelerin içinde bin bir çeşit anne var.An geliyor bir anda biri pörtlüyor.
İki gün önce de salondayız Demirle.Anneanneni arayalım oğlum bakalım nasılmış dedim.Demir kayboldu gitti bir geldi,elinde telefonumu uzatıyor.Mutfağa dolabın üzerine koyuyorum.Daha çok da o almasın diye itiyorum kenara.Ama Demir yerini iyi biliyor artık uzanmış almış bir de getirmiş uzatıyor.
Nesneleri tanıyor,getir deyince getiriyor.İlk defa gördüğü tencereye kapak uymayınca söylenip başkasını isteyebiliyor.
Ve ben yanı başımda bile olsa ne zaman oldu tüm bunlar diyorum.

Ütü yapabildiğine bile şükretmeli insan

İnsan ütü yapabilmesine şükretmeli mi?Neler mi diyorum?Ben ki ütüden hiç hoşlanmam bilenler bilir.
Peki bu başlık nereden çıktı derseniz şöyle anlatayım;dün her pazartesi gibi Aykut Oğuttan gelen pazartesi sendromuna son verdik maillerinden biri geldi.Bir hafta boyunca her sabah ver her akşam 10 dakikanızı hayatınızdaki şeylere şükretmeye ya da teşekkür etmeye ayırın diye.En sonuna da eklemiş "Kahvaltı eğer vücudun enerjisi ise, Şükür egzersizi, ruhun enerjisi."
Ben de bir kaç gündür akşamları uyumadan önce hem iyi şeyler düşünmek adına hem de rahatlamak adına güzel hayaller kurup,şükretmeliyim diyordum.Tabi uyku artık eskisi gibi asılı değil tavanlara,pıııt diye uyuyorum.Neyse ben dün sabahtan itibaren başladım.Sabah Demir uyurken ütü yapıyordum ve 10-15 dakika aklınıza gelebilecek veya gelmeyecek her şey için şükrettim.Akşam da devam ettim.Mesela yürüyebildiğim için şükür ettim.Bu benim için çok önemliydi belki de hayatımda şükretmenin önemini bununla öğrendim diyebilirim.1.5 ay yürüyemediğim,yatmak zorunda kaldığım bir dönem geçirdim üniversite zamanında.Bana 1,5 ay çok şey öğretti.En çok da yürümenin nasıl güzel bir şey olduğunu .Böyle böyle derken ütü yapabildiğime bile şükrettim o an.Hayattaydım,ciddi bir rahatsızlığım yoktu ve ütü yapmak için zaman bulmuştum.
Söylerken komik değil mi ütü yapabildiğine şükretmek diye ama o şükürün altında neler neler yatıyor bir düşünün.


****görsel

Un kurabiyesinin üzerinde pudra şekeri olmasınmış

Un kurabiyesi çocukluk mutluluk hikayelerimin arasında yer alır.Bunu başka zamana yazayım.Un kurabiyesini çok sevdiğim halde yapmayı dün ilk defa denedim.Oldu mu derseniz fena olmadı.Başka bir şekil vermek istedim fakat nasıl olur diye düşünürken kendilerini yuvarlayıp dizi verdim tepsiye.Fakat kurabiye hamurunu yoğurmak öyle iyi geldi ki ruh halim rahatladı.Bir de evi saran kokusu da diğer güzel yanı.Keki ve kurabiyeyi neredeyse evi saran kokusu için bile pişiririm desem.Evi ev yapan kokulardan,mutluluk veren kokulardan.

Bir gün Alev Alatlıyı bir programda izlerken hiç unutmadığım bir şey söyledi.Aynısı olmasa şuna benzer bir şeydi:

"Artık kimse evde yemek bile yapmıyor.Anneler çocuklarını kek,kurabiye kokan evleri ile karşılasınlar.Bilmedikleri abur cuburları yemesinler.Çocuklar eve zevkle gelir." 

Yazının başlığına gelecek olursak birileri bu kurabiyelerin pişmesini merakla ve sabırla bekledi.Sonra da üzerinde pudra şekerlerinin olmasından hoşnut olmadı.Sanmayın ki bu kişi Demir değil.Bir parça verdim yemedi Demir.Sevgilim,sevgili eşim neden üzerinde pudra şekeri var dedi.Un kurabiye kavramını mı değiştirmek istiyorsun dediysem de çocuk gibi inadından vazgeçmedi ve yemedi de.Bilerek mi döktün,sevmediğimi biliyorsun dedi.Elmalı kurabiyeleri yapan anneme de döktürmez.Bunları nasıl unutmuşum.Hay unutkan ben.Ama şeker yok hayatım bunun içinde böyle tatlanıyor da desem.Yok,yemedi bile.

Evet bir de unutkanlığım var o da başka bir yazıya kalsın.

Demir bugün 13 aylık oldu

Bir yaşımı geçtim bile!Büyüyorum işte!
Çok hareketliymişim,her gören öyle söylüyor.Şimdilerde yeni merakım koltuklara tırmanya çalışmak.Anne annemlerdeki, koltuk alçak olduğu için evdekilere göre onlara artık tırmanabiliyorum.Yürümekten koşmaya geçiyorum yavaş yavaş:)
Mesela almamam gereken bir şeyi ele geçirdiysem hızlı hızlı kaçıyorum anneme de gülmeyi ihmal etmiyorum kaçarken.
Kavanozlarla,kapaklı kutularla aç,kapa oynamayı çok seviyorum.Balonlar ve toplarla da oyun oynamaya hala bayılıyorum.
Balonlarla oynamayı seviyorum ama balon şişirilirken çıkan sesten çok korkuyorum.Ayrıca elektrikli süpürge sesi,saç kurutma makinesinin sesinden,matkap seslerinden inanılmaz korkuyorum.Duymaya tahammülüm yok.
Üzerime giydirilen yelekleri,hırkaları çıkarmaya bayılıyorum.Yeniden kendim giymeye çalışıyorum.Ya da atıyorum bir kenara.Çoraplarımı çıkarıp  kendim giymeye çalışıyorum.Bulduğum kıyafetleri giymeye çalışıyorum.
Annem alkış dediğinde ya da bazen bir müzik duyduğumda alkış yapıp sevinç içinde odanın içinde dört dönüyorum.
Öpücük göndermeyi çoktan öğrendim.Şekilli küplerle oynamaya da başladım.
Eşyalarını verir gibi yapıp vermeyerek şakalaşmaya da bayılıyorum.Biri öksürdüğünde ben de hemen taklit edip öksürür gibi yapıyorum.Başka sesleri de taklit etmeyi seviyorum.Şakacı Şirinliğimi elden bırakmıyorum anlayacağınız.


                                                   Demir
Bir yaşına geldi,gelecek derken 13.ay oldu bile.Büyüyor benim minik bebeğim.Geçen sene bu zamanlar koltuğa koysak düşme tehlikesi olmaz kıvamındayken şimdi neredeyse koltuklardan kendi kendine atlayıp zıplayacak.Böyle bir şeymiş işte bir adım bir öncekinden büyük,eski yaşanan ilkleri unutturacak cinsten.Kolay bir şey değil ki bir insan büyüyor.,Hepimiz böyle miniciktik,annelerimiz,babalarımız,büyüklerimiz emek verdi.
Büyüdükçe oğlum sorgulamalarım devam ediyor.Çocuklara bir şeylerin öğretilmesinden ziyade iyi bir yol gösterici,yol dayanağı olmamız gerektiğini düşünenlerdenim.
Zaman bizden yana olsun güzel gözlü oğlum.Beraber güzelce yürüyelim hep el ele..




                                              Annen

Anne

Bayramın ilk günü sabahı daha uyanamamıştım.Demir gece çok sık uyandığı için uyuyamamıştım.Sabah kalkınca babası ilgilendi.Ben de yarım saat daha uyumak istedim.Sonra babası ile yanıma geldiler.Demir bana doğru geldi anne dedi.Son haftalarda anne diyordu ara ara.Ama sabah gözlerimi öyle açmak ve bana sarılması..

Ne güzelmiş gerçekten anne denildiğini duymak.

Bu bayram her zaman hatırlayacağınız hoş bir anınız olsun..

Ben kalkmadan önce kahvaltıyı hazırlamıştı çoktan.Sobayı yakmış oturmuştu küçük taburesine.
Sıcacık odaya radyodan gelen sesler eşlik ediyordu.Günaydın kızım dedi,kahvaltımızı yaptık.Radyoda bayramla ilgili şarkılar çalıyordu.Kulağımda radyodaki şarkılar,aklımda annemler,biraz buruk biraz sevinçli bir bayram sabahıydı işte.
Birden Kalehisar Kalesi çaldı,karlı dağları aşalım dedi,ben biraz daha buruldum,ver elini bayramlaşalım dedi ben iyi ki babaannemin yanındayım da yalnız kalmadım evimde dedim.Çoktan bayramlaşmıştık şöyle baktım yanımdaki yaşayan tarihe.İyi ki gelmişim,iyi ki dedim.Güzel güzel sohbet ettik.Ardından bir sürü gelen giden oldu,zaman nasıl geçti anlamadım.
Şimdi ne zaman dinlesem Kalehisar Kalesini aklıma babaannem ve o bayram sabahı gelir.
Bu bayram sizin de her zaman hatırlayacağınız hoş bir anınız olsun.
Bayramınız kutlu olsun...

***Fotoğraf can Yeşocandan..

Sonra...

Güneş özletecek demiştim burada da.Kendi adıma daha şimdiden özlediğimi itiraf ediyorum.

Zaten bir hüzün var artık canım ülkemde.Güneş de özlenir,iyi haberler de.

Ama iyi haberler gelir.

Ve bence devamı da gelir.

Şimdi yıllar öncesinin ekim anıları falan filan derken ekimi bitirdim ben.

Ayrıca umutlarımı da gün be gün suluyorum her daim yeşil kalması,solmaması için.

Kasım ayı kapımızda ve ben de kendime yapılacaklar listesini hazırladım.Kalemimi,kağıdımı elime aldım ve yazdım.

Yanlarına tik koydukça mutlu olacağım.

Ben kasım ayını da çok severim.Dünyadaki tek,biricik kardeşimin doğum günü ve sevgili eşimle tanışma günü bu aya gelip yerini almıştır.

Bir de yenilenme zamanı gelmiş benim için,Kasım ayı bunları getirsin.Bir çeşit hazırlık olsun benim için.

Sonra yeni yıla girerken....

Zor günler ama geçecek

Böyle göğsümüz dolu dolu ,söyleceğimiz kelimeler içimizi deşerken,göz yaşlarımız her an akmaya hazır göz pınarlarımızda beklerken bazı şeyler çok zor gelebilir.

Yaşamadan anlamak çok zor ki yaşamadan kilometrelerce öteden bizde yarattığı tesir bu ise onları düşünemiyorum bile.

Karınca kararınca elimizden ne gelirse yardımlaşma vaktidir dedik,doğru ellere ulaşmasını umut ettik.

Ama şimdi yardım edip 1 ay sonra unutmamız gerekir diye düşünüyorum.

Sonuçta şu anki sıkıntıları çözülür ama yıkılan evlerle birlikte yıkılan hayatların onarımı için bir kaç günlük ya da bir kaç haftalık yardım yetmez.

Zor geliyor gündelik hayat bile bize,hatta biz sıcacık evlerimizde iken onların payından da çalıyoruz hissi yaşıyoruz.

Dua edeceğiz,umutlarımızı yüksek tutacağız ve ne olursa olsun umutlu şeyler düşüneceğiz.

Çok zor belki ama yapmamız gereken bu.

ve mutlaka üzerimizde güneşler açacak...

Umut

Oğlum 5 gündür hasta.Uyuyamadığımız gecelerde geçecek nasılsa önemli değil,geçecek dedim.Umudum var,geçecek.

Sonra haberleri açtım dün sabah açmamış olmayı dilemem hiçbir gerçeği değiştirmezdi.

Umudu biten anneleri düşündüm.Evladının eve dönmeyeceğini bilen tüm anneleri.Annem bana ne yemek pişirmiş diyerek evine adımını atamayacak evlatları düşündüm.Umut bitmişti.Ölüm değiştirilemez gerçeği ile yerleşmişti aramıza.

Hepsinin umudu bitti,hayatları boyunca bitmeyecek bir acı ile yaşamaya devam edecekler.

Hayat devam ettirmeye zorlayacak hepimizi,unutmayacağız,lanetliyoruz demek yerine başka şeyler yapsak ya da yapabilsek.

Ben küçücük bir umut yetiştirmeye çalışıyorum.Hiç kimse ölmesin diye.

Çok küçük bir umut biliyorum.

Ve evladını,eşini,dostunu kaybeden herkese Allahtan sabır diliyorum.

Demir bugün bize ilk defa bir şeyler anlattı

Babası eve gelmeden önce balonla oynayan Demir,balonunu patlattı.Patlayan balonun şaşkınlığı ile bana geldi sarıldı.O anda kapı çaldı.Babası gelince olayı işaret dili ve kendi kaptan mağara adamı dili ile anlattı.ooo PÜFFF BOOOOMMM ellerini uzatıp olay yerini gösterdi.Ooooo püfff yaptı.

Bu da tarihe not olsun.Demirin ilk başından geçen şeyi anlatmasıdır:)

Kitap Paslaşması için

Demirin doğum günü koşturmacası ile yazamadım bir türlü.Unutmadım kitap paslaşmasını.

Üzerinde biraz düşündüm.Bu olmamış şöyle yapalım derseniz önerilerinize açığım.

O halde ilgilenenleri Gezgin Kitaba alıyorum efendim.

Demir 1 yaşında

Yuppppii artık 1 yaşındayım.

1 yaşıma gelmeden yürümeye başladım.Artık öyle çok hızlandım ki yürürken beni tutabilene aşk olsun.

Şakacı Şirinmişim ben annem de Pinky teyzem de öyle söylüyor.Mesela dün annem kitabın arkasına yüzünü sakladı ve bana yüzünü çıkarıp gösterdikçe güldüm.Sonra annemden kitabı istedim ve aynısını ben de yaptım.

Çekmecelere de bir şeyler koyuyorum.Mesela geçen gün şapka çekmecesine toıp koydum.Seviyorum anneme böyle sürprizler yapmayı.

Annem,babamla üçümüz birlikte top oynadığımızda çok seviniyorum.Bir de annemle tivist tivist dansı yapmayı seviyorum.

Ellerimi şaklatmayı,bay bay yapmayı öğrendim.

Kapaklarla oymayı çok seviyorum,kavanozların kapağını açmayı kapamayı çok seviyorum.

Çorbalarla da aram biraz düzeldi.

Uykuyu hala sevmiyorum.Ama gün içinde daha fazla yorulduğumdan artık ben de uyumak istiyorum.Uykum gelince kafamı koltuğa koyuyorum.

Ne güzel artık 1 yaşındayım,büyüdüm ben:)

Demir

Anneliğimin bir yılı doldu.Nasıl geçti bu zaman.Benim oğlum 1 yaşında mı oldu şimdi.Durup durup soruyorum bu soruyu.İnanamıyorum.Hamilelik,doğum derken hayatım nasıl değişti.Evimizin sessizliğine nasıl güzel bir ses geldi.

Çok ama çok seviyorum seni.

Nerede varsa,isteyen herkese versin diye dualar ediyorum.

Yaşaması gerekir isteyen herkesin diye düşünüyorum.

Bir çocuk nasıl güzelleştirirmiş herşeyi,nasıl değiştirirmiş bir insanı.

Sevgim her gün fazlalaşıyor.

Bir kaç gün önce en sevdiğim dizilerden birinde şöyle bir söz geçti.O an kalakaldım,

"Gerçek aşkın sizi kalbinizden vuracak dünyanızı aydınlatacak ya da onu mahvedecek tek şey olduğunu sanırsınız.Fakat sonra................anne olursunuz."

Benim dünyam seninle yerinden oynadı.

Canım oğlum sen geldikten sonra kendimi daha sorgular oldum.Annelik hep bitmeyen bir vicdanla baş başa kalmakmış.Sürekli soruyorum kendime iyi bir insan mıyım?Sana iyi örnek oluyor muyum?Sana iyi örnek olabilecek miyim ?

Sorularım sürekli içimde,benimle.

Umarım sana iyi bir anne olurum.

Ve belki bir gün şöyle dersin ;

iyi ki benim annemsin...

Kitap paslaşması

Bir önceki postumda sevgili ikiz bebek annesi Özgenin yorumu ile evet bence yapmalı diyerek uzun zamandır düşündüğüm bir şeyi sizlerle de paylaşmak istiyorum.

Okuduğumuz kitapları birbimize ulaştıralım.Bununla ilgili düşüncelerinizi,yorumlarınızı bekliyorum.

Nasıl yaparız,ayrı bir blogtan mı yürütürüz?

Evet bekliyorum;)

Kürk Mantolu Madonna

Uzun zamandır bu kitabı okumak için bekliyorum.Böyle bekleyen kitapların okunma zamanı olduğuna inanlardanım.Şimdi okurum,sonra okurum derken eline alırsın,okumaya başlar ve anlarsın.

Kitabın sonunu getirmemle tesiri altına girdiğimi söylemem daha doğru olur aslında.

Kitabın gelişme kısmındaki duygusal tasvirler beni çok etkiledi.Kitapta yer alan Raif ve Maria Puder karakterlerinin iç dünyalarını açıkça anlatan,kişiliklerimizde yer alan gelgitlere ayna tutan anlatımı ile kitap okudukça içine alıyor.Sonunda gözlerimde yaşlar takılı kalıp,kalbim sıkışarak evet bunu yaşayan insanlar var ne yazık ki diyerek kalakaldım.

Kitaptan bir alıntı:

"Bir ruh ancak bir benzerini bulduğu zaman ancak bize,bizim aklımıza,hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden,-ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk.O zaman bütün tereddütler hicaplar bir tarafa bırakılıyor,ruhlar birbiriyle kucaklaşmak için,her şeyi çiğneyerek birbirine koşuyordu."