Portofino ve kelebeklerim

Bugün mutfağımda keyifli sohbetler,bolca yenilen yemekler,çaylar,kahveler bir de sürekli dinlediğimiz  Portofino vardı..Güzel annemin en sevdiği şarkılardan biridir Portofino...

Duvarıma ise çok güzel kelebekler kondu....

...bu şehir ardından gelecektir..(mim)...

Sevgili Stuven beni mimlemiş.Benim için önemli olan 5 yeri sormuş.

• Manisa doğup büyüdüğüm yer.Havası gibi insanları da başka.Hala rüyalarımda...
• Dikili (özelikle Bademli Köyü) ve Ayvalık egedeyken yazlarımı geçirdiğim yerler
• Artvin-Arhavi soylarımın uzandığı yer.
• Trabzon sevgili ile tanışmaya vesile olan şehir,sevgilinin şehri.
• İstanbul anne şehri,bolca çocukluk anıları,bolca akraba,sonra iş zamanları,yerleşik hayatlar,ne onunla ne onsuz işte öyle bir şehir...

Bu yerleri düşünürken Ezginin Günlüğüne ait Şehir şarkısını söyledim hep.Ezginin Günlüğünden ilk dinlediğim ve de çok sevdiğim bir şarkıdır..

Sıra geldi mimi paslamaya Tibetin güzel annesi haydi sen söyle şimdi en sevdiğin yerleri..İsteyenler yanıtlayabilir..

***resim

Düşündüğümüzün dışında şeyler yaşıyoruz...

Planladığının,düşündüğünün dışında olaylar yaşayan biri varsa en büyük örneklerinden biri benim.Bir sene sonra şöyle olmuş olacak,böyle olmuş olacak diye düşündüm durdum.İstemekten söz etmiyorum.Düşünmek tamamen öyle olacağını bilmek.

En basit örneği 3-4 gün önce işten çıkıp spora giderken şimdi kışın şuradan  gitmek ,buradan gitmek  ne zor olacak diye basit bir düşünce geçti aklımdan.Şimdi o yolu o köprüyü bir daha kullanmayacağım spora giderken.Bu en basit örnek.

Gereksiz şeyleri düşünmenin anlamı yok.Bunu da anlamam gerekirmiş.

Şimdi işe girerim 1 sene sonra,yok 2 sene sonra anne olurum.Bunları düşünmüyorum.Hedeflerim yok değil tabi.Artık hayat bana DÜŞÜNME BÖYLE ŞEYLER diyor.Bunu çok iyi anladım.İşinle ilgili neler düşünüyordun neler oldu.Özelinde neler düşünüyordun neler oldu.

Diyordum ki hayatı daha iyi anlamalıyım,daha çok tadını çıkarmalıyım.

Evren sesimi duydu.Şimdi bana diyor ki ;bırak, anı yaşa,sessiz kal,kendinle kal,sevdiklerinle kal,tadını çıkar...

Ne kadar hasret kaldığın şey varsa yap...

En doğru zaman canım istediği zaman

Yeni bi hayat kurdum
İçine huzur koydum
Yaslandım arkama
Dünü kovdum...

En doğru zaman
Canım istediğim zaman
Anlaştığım zaman kendimle ...


Bu şarkıyı ne de çok dinliyordum.En doğru zaman diyordum hep...

Bir anda aklına eseni yapan insanların cesaretlerini de çok sevmişimdir.O cesaretin ben de olmasından dolayı  kendimi çok seviyorum şimdi...

Kendimle anlaşabilmekten öylesine mutluyum ki....

Yeni hayat akşamı

Bilgisayar  problemimi düşündüğümden çabuk çözdüm.Klavye bir tuhaf.Ama çok şanslııyım ki hemen çözdük pc işini.

Rahatladım,iyiyim..

Yapacaklarımı düşündükçe mutluyum.

Çok dinginim,daha da dingin olacağım.

Beni mutlu eden sizlere de çok teşekkür ediyorum.İyi ki varsınız.İyi  ki yolumuz kesişti.


Kelebek bir süre evde

Büyük bir ev kazasının ardından çok şükür iyiyim

Hani derler ya verilmiş sadakam varmış diye bugün bunu 50 kere söyledim ve düşündüm neredeyse.Allahın çok sevdiği kuluymuşum.

Sabah dekorasyon çalışmaları için annemler gelecekti.Ben de ağabeyim ve ailesi de gelsin istedim ki hep birlikte güzel bir pazar kahvaltısı yapalım.Sabah erkenden uyandım,süsledim püsledim masamı hazırladım kahvaltılıklarımı.Annemler geldi hep beraber, 5 dk geçmedi duvardaki dolabım üstüme yıkıldı.Mutfağımda 3 bölmeli duvara monte bir dolabım var.Yukarıdaki 2 bölme bir asansör kapağa sahip.O asansör kapağı açmamla yıkılması bir oldu.Neden derseniz duvara doğru düzgün monte edilmemiş yapılırken.İçindeki tüm sürahilerim rondom termosum üstüme geldi her yer cam kırığı parçalanmış şey doldu.Kapağı açtım ve o ses o anki durumu size anlatamam. Dudağımın üstüne bir şey çarptı kızardı.Bir de hangi esnada oldu bilmiyorum belimin kenarı yara olmuş, derim kalkmış,kanamış.Her şey kırıldı.Anneannemden hatıra sürahim de kırıldı,annemin yıllardır sakladığı termosu bendeydi o da kırıldı.Kırılanlar bir şey değil de ya başka şey olsaydı.Yüzüme gözüme camlardan biri gelseydi,bugün hastanede olabilirdik tüm aile.Ama verilmiş sadakam varmış cidden azıcık bir şeyle atlattım.Bütün kaslarımı sıkmışım.Ağlayamam ben böyle durumlarda kalakaldım.Çok sinirlendim dolabı monte eden kişilere ve müteahhite tek yapabildiğim bağırmak oldu.
Ya şöyle olsaydı ya böyle olsaydı dedim durdum.Neyse ki çok şanslıymışım ucuz atlattım.

Şimdi iyiyim,çok kötüsü olabilirdi çoook...

Kelebekler

Kelebeklerin uğuruna inanmazdım eskiden. Fakat kelebek gördüğüm günlerde hep günüm güzel geçti. Belki ben kendimi şartladım, kelebekler şans getirir diye ya da gerçekten şans getirdi.Sonra ne zaman kelebekli bir obje görsem, almaya çalıştım. Takılar, süsler, ev gereçleri. Bu uzun zamandır devam ettiği için çevremdeki insanlar da her kelebek gördüklerinde beni hatırladıklarını söylüyorlar. Onlar da kelebekler beni özdeşleştirmişler.Şu an bunları yazarken boynumda eşimin bana doğum günümde aldığı kelebekli kolyem var. Sıkılınca kolyemle oynuyorum. Şans getirsin diye.Baharları daha çok seviyorum o yüzden. Yolda yürürken bir kelebek görüp mutlu olabiliyorum. Ya da evde, ofiste camdan dışarı bakınca görebiliyorum. Her kelebek gördüğüm günüm güzel geçiyor. Belki tesadüf, belki gerçekten şans getiriyor.Kelebekler ya da her neyse uğrunuz sizinle olsun, hep şans getirsin size...