27 Ekim 2011 Perşembe

Zor günler ama geçecek

Böyle göğsümüz dolu dolu ,söyleceğimiz kelimeler içimizi deşerken,göz yaşlarımız her an akmaya hazır göz pınarlarımızda beklerken bazı şeyler çok zor gelebilir.
Yaşamadan anlamak çok zor ki yaşamadan kilometrelerce öteden bizde yarattığı tesir bu ise onları düşünemiyorum bile.
Karınca kararınca elimizden ne gelirse yardımlaşma vaktidir dedik,doğru ellere ulaşmasını umut ettik.
Ama şimdi yardım edip 1 ay sonra unutmamız gerekir diye düşünüyorum.
Sonuçta şu anki sıkıntıları çözülür ama yıkılan evlerle birlikte yıkılan hayatların onarımı için bir kaç günlük ya da bir kaç haftalık yardım yetmez.

Zor geliyor gündelik hayat bile bize,hatta biz sıcacık evlerimizde iken onların payından da çalıyoruz hissi yaşıyoruz.
Dua edeceğiz,umutlarımızı yüksek tutacağız ve ne olursa olsun umutlu şeyler düşüneceğiz.
Çok zor belki ama yapmamız gereken bu.

ve mutlaka üzerimizde güneşler açacak...



5 yorum:

Sevgi dedi ki...

ya gelmesin bu günler hiç.. geçmesini beklemeyelim.. bu son olsun.. bu ders olsun artık..

yıldız dedi ki...

Sevgi bence de gelmesin ama deprem ülkemizin bir gerçeği,keşke aynı hataları yapmasak.
ders alır mıyız?ülke olarak unuturuz,dersimizi almayız ama almak zorundayız.

Tibetin annesi dedi ki...

kim ders alacak Yıldızım? öğlen konuştuk, müteahhit belediye izin verdiği için 3 katlı imarı olan yerlere 6-7 katlı binalar yaptık diyor. özrü kabahatinden büyük misali!!!

Bellek Kutusu dedi ki...

"Şimdi yardım edip, bir ay sonra unutmamamız gerekir" ne doğru bir cümle Yıldızım Kelebeğim...

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

insan evinde otururken, ısınırken vicdan azabı çekiyor dimi.
Öyle hallerdeyiz hepimiz :(