Touch izleyin,izlettirin efendim

                                                                         görsel

Uzun zamandır böyle soluksuz bir dizi izlememiştim.Öyle ki cumartesi uykusuz kalacağımı bilerek de oturdum izledim bir bölüm daha.
Olayların birbirine bağlanması açısından bakılırsa biraz Crash biraz Babil gibi.Olaylar,insanlar birbirine bağlı.Düşününce 6 derece yakınlığı gibi.Ama daha farklı,sayıların olaylarla ilgili bağlantısı.İnsanlarla ilgili bağlantısı.Ama her bölüm sıkmadan akıcı bir şekilde ilerliyor.
Her bölümü izlerken benden çıkan hayret nidalarını duymanız gerek.Nasıl yani,inanmıyorum,aaaa,çok çok enteresan şeklinde.
Anlatmayayım siz en iyisi izleyin mutlaka..

Doğum günün kutlu olsun!

Sevgilim,

Sen içimdeki Karadenizsin benim.

Deli deli dalgalı,

Bir anda taşan,dalgalara boğan,

Bir anda dinen,

Süt liman olan.

Eşim,kocam,sevgilim.

Benim tüm zıt yanım,

Anılarımın içindeki sahici insan.

Anılardaki mavi yeşile dalınca baş kahramanı olan sen..

Şimdi yine o şehirde olsak keşke.

Ve yine çıksak Ganitaya.

Alsak elimize gazetelerimizi bir de kahvaltılıklarımızı.

Sessiz sessiz dalsak gazete satırlarına.

Biraz çay içip seyreylesek o eşsiz manzarayı.

Sonra geze geze caddelerden yürüsek yine el ele...

Neyse işte sözün olsun,

Sözüm olsun,

Şimdi,bugün gidemesek de o mavi şehire..

Bu seneki doğum günü hediyesi o zamana olsun.

Ama bir de içinde Demir olsun.

Demir de Ganitada yeni bir hatıra yazsın bizle birlikte.

Doğum günün kutlu olsun....

İstiyorum!

Net mi olun diyorlar evrene karşı.Öyleyse gayet netim işte!

• Sağlık olsun istiyorum.Ailem için,sevdiklerim için.
• Oğlumun neşesi,huzuru hep daim olsun istiyorum.
• Yeni şehirler görmek istiyorum.Demirle bu sene ilk uzun yolculuğumuzu yapmak istiyorum. Leyleği havada görmek istiyorum aslında.
• Dostlarımla,arkadaşlarımla daha çok bir arada olmak istiyorum.
• Okuyamadığım kitapları okumak istiyorum.
• Para istiyorum.
• İyi bir iş,yıllardır hayalini kurduğum iş ortamına sahip olmak istiyorum.
• Kafamda aylardır gezinen bir türlü cesaret bulamayan şeyler için ilham perilerinin kolumdam tutmasını istiyorum.
• Yiyip,yiyip kilo almak istemiyorum diyeceğim ama daha sağlıklı beslenip askıya aldığım diyeti tekrar hayatıma sokmak istiyorum.
• Yeni,yeni ne varsa hayırlı gelsin istiyorum.

Ve mümkünse bunlar 2012 bitmeden olsun istiyorum.

Tabi bir de canım Sibelime kocaman bir teşekkür etmek istiyorum yeni blog resmim için.Tam da hayalimdeki gibi oldu işte...

Demir bugün 18 aylık oldu

Yupppiiii 1,5 yaşındayım ben,soran olursa şu kadar aylığım dediğimde kafaları karışabiliyor.Ne güzel hem büyüdüm hem de düz hesap 1,5 yaşındayım artık:))

Söylediğim kelimeler artık boyumu aştı.Ama cümlelerle daha işim yok benim.Kendimce derdimi anlatmaya çalışıyorum.Galiba en iyi annem anlıyor beni.

Meraklı bücür olmaya devam ediyorum.

Duygularımı daha fazla belli eder oldum.Sevdiğim insanlara içimden geliyorsa o an mesela gidip sarılıp,öpüyorum.Kızıyorsam da öfkemi de gösteriyorum.Artık tepkilerim daha açık ve anlaşılır.

Gezmeyi çok seviyorum.Atta demeleri yeter hemen çıkmak istiyorum.Bazen yürümek istiyorum dışarıdayken bazen annem ya da babağımın kucağında olmak istiyorum.Kendi arabamla hala aramın iyi olduğu söylenemez.Annemler de alıştık artık pek almıyorlar bile yanlarına.Geçen günlerde beni oyuncak arabalara bindirdiler o kadar çok hoşuma gitti ki.Yine götürürler umarım beni oraya.

Annemle geçen gün evimizin arkasındaki parkta oyun oynadık uzun uzun.En çok tahteravalliyi sevdim.Salıncakta sallanmayı unutmuşum binmek istemedim.

Kitaplardaki hayvanları bulup söylemeyi,anneme göstermeyi çok seviyorum.Uyku öncesi genelde uyku kitabını okuyoruz.Annemin şişşşşştttt miyavlama güzel kedi demesine hep gülüp eşlik ediyorum.Ben de şişşşttt diyorum.

Uykuya dalmam hala zor.Son günlerde özellikle zorlanıyorum.Annemi de çok üzüyorum sanırım.Çaktırmıyor ama üzülüyor.Geçen gün biraz huzursuzluk çıkardım.Dayanamadım gittim öptüm sonra onu.

Ayo ya da alo diyerek elime bir şey alıp telefonla konuşur gibi yapmayı çok seviyorum.

Dansla,müzikle aram hala iyi.Müzik duymayayım hoşuma gittiyse başlıyorum hemen oynamaya.Son günlerde de Benim Annem Güzel Annem ninnisini dinleyerek uyumayı çok seviyorum.

                                 Demir

Dün akşam uyumayan Demir ile salonda baş başaydık.Üstüne varıp,inatlaşmak istemiyorum elimden geldiğince.Durumu anlatıp,bekliyorum.Ya da ilgisini başka yöne kaydırıyorum.Uyku konusunda ısrar etmedim.Loş ışıkta gölgesini gördü.Son günlerde gölgesini görüp takip ediyordu.Anne,Demir diye bizim gölgelerimizi gösterip hareketlerimizi inceledi.Sonra kendisi uzun  uzun inceledi gölgesini,oynadı falan.

O an kafamda yine bir şey dank etti.Anlamak için zaman gerekiyor.İncelemek gerekiyor.Sabır gerekiyor.Öğreniyor işte.Bilmediği bir çok şey var.Yeni öğreniyor.Böyleyken ondan bazı şeyleri beklemek ne kadar yanlış olur.Öğrenecek işte kendi başına.Orada durdum onu inceledim.Sıkılana kadar baktı gölgesine.Ama yine de ona garip geliyordu.

Gözlem yapıyor işte.Tıpkı babasının masaya koyduğu fincanı alıp mutfağa götürüp,mutfak tezgahına uzanıp bırakması gibi.Gözlemiş bizi,boşalan bardak,fincan götürülür.

Bilmez,görmemiştir dediğimiz şeyleri bile görüyor.O halde dikkat etmeli işte.Yaptıklarımıza,söylediklerimize.

İyilikleri ve güzellikleri öğrenmeni istiyor işte anne kalbi oğlum.

Son günlerde annenin kalbi çok yoruldu oğlum ama sayende hayata dört elle tutundu hep.Dokunduğun hayatımı güzelleştiriyorsun ya içimin gülen yüzü,senin de hayatını hep güzelleştirenler olsun..

Seni bu dünyada benden fazla seven yok derken kendimden korktum belki geçen gün.Ama öyle işte...

Annen

Yenilenme zamanı

Yenilenen bir kalp,

Yenilenen bir deri,

Yenilenen bir yaş,

Yenilenen düşünceler,

şimdi yeni şeyler söylemek lazım...

Hepsi geçecek

Bir anda enerjim yüksekken bir anda yerlerde sürünüyor.Bir şey yapmak gelmiyor içimden.
Hepsi geçecek biliyorum.Sürekli bunları söylüyorum.
Bugün hastaneden çıkamayacak babamlar,pazartesine kaldı.Hayırlısı ile bir çıksalar.
Yemek yapmak istemiyor,yemek yemiyorum mesela bazen bugünlerde.Bazen de saçma sapan şeyler yerken buluyorum kendimi.Evin minik insanı için bir şeyler yaparken kendim yemeyi unutuyorum.Ya da karbohidrata hücum ediyorum.Şu an diyet falan düşüneceğim en son şey içine girdi.Bir çok şey gibi.
Elimdeki yanık feci bir hal aldı.Su topladı,patladı falan derken dehşet durumda şu an.O da geçecek biliyorum.
Her şey gibi.Geçmesini istediğim bir çok şey gibi.
Hepsi geçecek....
Neyse ki böyle bir minik insan var ki evde beni güldürüp,kafamı dağıtıyor..

Bir önceki gece babamın çok ağrısı olmuş.Babam hiç uyuyamamış dolayısı ile annem de seferber olmuş çok zor bir gece geçirmişler.Sabah da makineler sökülmüş ve yürütmek istemişler.Çok zorlanmış ve yorulmuş,öğleye doğru yanına gidince çok yorgunum dedi ve uykuya daldı.Ben gelmeden önce ağlamış.Bunu duyunca bittim.Çok çok kötü oldum.Annem de çok yorgun.Babam o kadar hassas ve saygılıdır ki eşinin yanında bile rahat edemez.Dolayısı ile yanında annemden başka kimse kalamıyor.Babam iyileşsin çabucak diye dua ederken,annem de hasta olmasın diye dua ediyorum sürekli.Çünkü eve geçince de ayrı bir bakım olacak.Cumartesi günü belki çıkabilir babam hastaneden.
Dün arayıp da sesimi duyan herkes beni merak etti,sesim çok kötü geliyor diye.Ama bugün çok daha iyiyim.Sabah babam aradı beni,ilk defa telefonu eline aldı ve kızımı arayacağım demiş anneme.Demiri merak ediyor babam çokça.Aralarında müthiş bir bağ var onların.Hayırlısı ile bir iyileşsin de bu görüşemedikleri zamanın acısını da çıkarırlar.
Bugün daha iyiyim,arayan,dua eden,iyi dileklerde bulunup yorum bırakanlara herkese çok teşekkür ediyorum.
Kafamda elli bin düşünce varken buralara kaçmak bir kaç satır yazmak nasıl iyi geliyor bir bilseniz.Sanki karşımda bir sürü dostum var da konuşup da konuşuyorum.
Böyle anlarda bütün yaralarım çok açık oluyor.Çok çok hassaslaşıyorum.Belki de kaşımamam gereken yaraları da kaşıyorum.Kendi canımı da yakıyorum.İnsanları suçlamayı bırakalı beri kendime oldu bütün suçlamalarım.
Çok gereksiz böyle zamanlarda bunları düşünmem diyerek sabah babamdan aldığım telefonla kafamdan attım hepsini.
Sonra dedim ki insan bu yaştan sonra da bu hayalleri kurar değil mi dedim kendi kendime.Çoğunuz ne var ki yaşında diyeceksiniz ama gönül bazen çok çok şey istiyor işte...

Şükür..

Babam dün ameliyat oldu ve ameliyatı iyi geçti.Dün akşam saat dokuz gibi uyandı ve bu sabah yoğun bakımdan odasına alındı ve durumu iyi.
Zaman bir kaplumbağanın sırtında ilerledi dün,geçmek bilmedi.
Neyse çok şükür ki iyi.
Çok tuttum kendimi ağlamayacağım dedim.Hatta sabah girmeden babam gelin öpeyim sizi deyince ağbimle bana o an bile boğazıma bir düğüm attım.Benim hakkım sizden yana helaldir demez mi?Düğümü daha da sıktım.Çıktık odadan,nefes almak zorlaştı.Ağbim merdivenlerden inerken koyverdi kendini mutlaka.Biz asansörle indik.Ben hala katı haldeydim.
Epey bekledim ameliyat 5 saate yakın sürdü.Uzun süreceğini bildiğimiz için eve döndüm.Demir uyumuştu,uyuyunca beni görsün diye döndüm.Sonra amcamlar geldi.İşte o zaman oldu olan.Çay verirken Demir atıldı,Demire gelmesin diye ben atladım .Demir korktu başladı ağlamaya.Ben daha da çok korktum ona bir şey oldu diye.Neyseki üstü kalındı ve bir şey olmadı.Ama onun ağlamasına ben daha da fena oldum.O bir patlama oldu ve başladım ağlamaya.Ağlamadığım zaman için de ağladım.Ama yine de çok ağlayamadım.
Sonradan susunca ikimizde elimin yandığını gördüm.4 parmağım yanmış meğerse anlamamışım acımı.
Ama ağlamam lazımmış diyorum.Her şeyin acısı geçer.Yeter ki sağlık olsun...

Babam iyi olsun

Bu kelimeler daha önce hayatımızda yoktu

Anjiyo,bypass..

Dün babam anjiyo oldu.Anjiyo sonucu 2 damarının tıkalı olduğu ortaya çıktı.Pazartesi günü bypass olacak.
Bu kelimeler daha önceden hayatımızda yoktu.Birden bire bu hafta hayatımıza giriverdi.

Arayan soran herkese,dua eden,edecek olan herkese teşekkürler.

Şimdi en çok duaya ihtiyacımız var.

Hayat işte...

Bundan 2 gün önce gerekli gereksiz bir sürü şey düşünürken şimdi aklımda neredeyse tek şey var.Babam 1 haftadır düzenli tansiyonunu ölçtürüyordu.Bir de kan testi yapıldı.Kolestrolü biraz yüksek çıktı.Doktor ekgsinin çektirilmesini söyledi.Ekg sonucu da anjiyo kararına varıldı.Yarın anjiyo olacak.Bir anda duyunca üzüldük,inşallah bir şey çıkmaz diye dua ediyoruz.Ama dedem kalp krizi sonucu hayatını yitirdiği için aileden gelen bir kalp mirası var.
Ağbim yurt dışında,annemler arayıp söylememiş.Ben de söylemeyecektim nasılsa bugün gelecek diye.Ama bir anda programı değişir oradan başka yere geçerse özellikle bana neden söylemedin diyeceğini iyi biliyordum.Uzakta olana bir anda söyleyince panik  yaratmış oluyor insan böyle anlarda.Her ne kadar telaş etme dense de.
Şimdi faranjitten de sesim kısık konuşamadan,boğazıma da sanki bir fil oturmuş gibiyim.

Yüzümü size çeviriyorum

Bahar aşığı olmak böyle bir şey.Güneş gördün mü hemen selamlaşmak,güneş var diye hemen sarmaş dolaş olmak.Sonrasında ince giyinmenin bedeli boğaz ağrısı falan filan.
Ama bütün kış bunu beklemedik mi?Hepimiz bu kış baharı çok özlemedik mi?Havalar sanki briden ısınacak da hemen yaz geliverecek gibi de hissediyorken insan kaçırmamalı güneşi,ağaçlarda pıtırak açan çiçekleri,yer yüzünün en basit ama en güzel papatyalarını.
Markete gitmek için bile bahaneler yaratıp çıkmalı evden ya da öğle tatilini 10 dakika daha uzatıp biraz yürümeli.İyi gelir her şeye işte bu bahar güneşi.

Yüzümü size çeviriyorum, siz misiniz?
Elimi suya uzatıyorum, siz misiniz?
Siz misiniz, belki de hiç konuşmuyorum.
Belki de kim diye sorsalar beni
Güneşe, çarşıya, kadehe uzatacağım ellerimi
Belki de alıp başımı gideceğim
Biliyorsunuz ya bir ağrısı vardır gitmenin
Nereye, ama nereye olursa gitmenin
Hüzünle karışık bir ağrısı.


E. Cansever

Bilsem de yine öğrendim işte...

Şükür ki soğuk algınlığı geçti Demirin dişler de pırtladı.3 deli uykusuz gece geçirdik.Nihayet dün gece güzel uyuduk.Her diş çıkarmada en az 3 deli uykusuz gecemiz var bizim.Alıştık artık.
Cumartesi çocukluk arkadaşımı gördüm ya,nasıl sevindim.Mutlu oldum,o benim kalbimin kıymetlilerindendir her durumda.
Sonra dün bir kez daha bir kez daha öğrendim,başkasının ayakkabılarını giyip yürümek gerek diye.Bazı durumlarda alt alta sıralarız karşımızdakine kızıp,sitem etmek için.Ama sonra anlatınca kendini of diye belki kendimize kızarız.O zaman bir kere daha bir kere daha dersin kendine.
Başkasının ayakkabılarını giyip yürümek gerek diye.Bugün bu sözü unutmayayım,unutmayalım.
İyi haftalar olsun hepimize,güzel haberlerle gelsin en çok bekleyenlere,şifalar versin hastaları olanlara..

İyi ki sabahlar var

Sabahın üç buçuğunda uyanmış olabiliriz,bir çoğunuzun uyandığı saat yedide yatmış da olabiliriz.Biraz erken uyumak,dişler,hastalık uykumuzu kaçırmış olabilir.Diş zamanı parçalı bulutlu uykulara alışığız.Ama bu kadar uzun süreli epeydir gece vakti/sabah vakti pek durmadık.

Toplam uyku sürem beş buçuk saat olup sadece iki buçuk saati kesintisiz olabilir.Henüz kahvemi bile içmemiş olabilirim.Daha bir dolu olumsuz cümle de kurabilirim.

Ama iyi ki sabahlar var.Gecenin tüm olumsuzluklarını silip süpüren.Uykuya dalarken kendini uyandıran minik insan ve uyumadığı için uykusuzluktan bitap düşen anne ,masaya oturur.Gülücüklerle kahvaltıya başlar.Minik insan kiraz domatesin suyunu zevkle içer.

Anne de iyi ki sabahlar var der.

Gece uyumaya çalışan oğluna bakıp neden geceler var,insanlar uyusun diye bir dolu düşünceye dalmışken düşündüğü gibi.

İyi ki sabahlar var.

Her karanlık geceden sonra geldiği gibi.

Dişler mi,soğuk algınlığı huysuzluğu mu yoksa terrible 2 mi?

1 haftadan fazladır burun hor hor çeşmesi,bir de öksürük eklendi.Doktor ciğerlerde,kulakta sorun yok dedi.Faranjit başlangıcı dedi.Yeni ilaçlar verdi.Ahh o şurubu nasıl zor içiyor.Elimde kaşık,halılar şurup oldu.(Halıların olmadığı leke kaldı mı doğrusu?)

Alt azılar da pırtlamış.Zaten üst azılar bir kaç hafta önce teşrif ettiler.

Bu bir haftadır huysuzluk diz boyu.Olur olmadık şeyler istemeler ve hemen akabinde ağlamalar.İlacın da etkisi olur dedi doktorumuz.Evet santral sinir sistemine etki ediyor özellikle öksürük şurupları.Neyse ilacı değiştirdi doktor da acitasyon kısmı geçti sayılır.Sayılır diyorum çünkü hala ağlamalar,huzursuzluklar söz konusu.2 yaş sendromu için erken ama bazen 1,5 yaş civarı da başlayabilirmiş.Umarım daha başlamamışızdır diyorum.

Sıkıldığı an dışarı çıkarıyorum hatta sıkılmasına bile fırsat vermeden.Çünkü Demir de gezmeyi seviyor.Benim hadi çıkalım dememe gerek yok.Bu sabah gözlerini açtıktan ve anne dedikten sonra ilk dediği şey atta oldu.

Biz bu güzel havada yine bir atta yaparız artık.

Baharla gelen diyet

Son bir iki aydır ben de başlayacağım şöyleydi,böyleydi diye diye bu zamana geldim.Sibelciğim 2 hafta görünce artık başlayacağım dedim.Sibelim bak ancak 2 haftada başladım keşke daha önce görüşseydik.Hayatım boyunca diyet yapamadım.Başlar gibi oldum caydım.Yemeği zevk için yiyenlerdenim.Sofra keyfine bayılırım.Hele sohbetlerine..
Hamile kalmadan önce kilo vermek istedim fakat olmadı,ama o zamanlar spor yaptığım için vücudum gayet sıkılaşmıştı ve bir kaç kilo da vermiştim.Ama yine de son 2-3 yılda aldığım kiloları bir türlü verememiştim.Hamileliğimi de bilenler bilir.İlk aylar bir şey yemem mümkün değildi 74-75 kilodan 70 kilolara düştüm.Hamileliğim boyunca da verdiklerimi de işin içine katarsam 70 kilo üzerine ancak 14-14,5 kilo aldım.Doğuma girerken 84,5 idim.Hastane çıkışı 80 civarıydım.İlk aylarda rahat rahat 75-76lara indim.Sonuç olarak şu an Demir 17 aylık ve ben de 68-69 arası değişiyorum.Boyum 1.75 civarı.
Şimdi bütün ölçülerle kendimi ifşa ettim mi ettim.Buraya da yazdım mı diyetteyim diye yazdım.Çünkü söz vermiş gibi düşüneceğim bir şekilde,mecbur hissedeceğim,sonuç merak edenlere sonuç bu diyeceğim.
Herkesin bir yemek zaafı var.Benim de tatlılar,özellikle sütlü tatlılar,kekler,kurabiyeler ve bazı abur cuburlar.Ekmek yeme deseler hayatım boyunca ekmek yemem ama tatlı deyince dururum şöyle bir.Ama işler değişti.Artık kendime dur dedim.Buna diyet dersem kendimi kasıcam biliyorum.Sağlıklı yemek yeme stilini benimsiyorum diyorum bugün itibari ile.Yemek yemeyi abartmam,hatta yediklerim çok sağıklıdır.Ama kekler,abur cuburlar kısmını çıkarırsak.
Belli bir programın var mı  derseniz şu an yok.Bakalım böyle bir sonuç alamazsam bir liste ve bir diyet programına başlayacağım.
Bu satırları yazarken 3-4 kuru kayısı yedim mesela.Öncesinde içtiğim kahve de süt,şeker yoktu.Hele hele yanında çok sevdiğim waffelardan da yoktu.
Demir de annesi gibi tatlı seven bir çocuk.Hafta sonu kahvaltı yaptığımız yerde tatlıları göstermesi süperdi.

Up All Night

Yeni diziye başlamayayım dedim.Çünkü sevdiğim dizileri bile zor vakit bulup izliyorum.Filmleri ise bölük pörçük izlemek pek de cazip gelmediğinden kısa zamanlı diziler favorim oluyor.Hani bölünmeden,Demirin şekerleme zamanlarında.
İsim bize çok yakın,konu desen o da öyle.Bugün izlediğim bölüm de yer alan dialog ise ayrı bir güldürdü beni.

Bebekleri bu arada 6-7 aylık :)

Ben hep...

Dün gece saat dokuz sularında uykudan gözlerimi açamıyor,oturduğum yerde uyukluyordum resmen.Tek gözümü açmaya çalışırken diğeri ısrarla kapanıyordu.Gece uyandım ki açmaya çalıştığım gözüm ağrıyor.O ağrı tüm gün şiddetle devam etti,baş ağrısına dönüştü.Sanki beni yere mıhladı.3 minosetle ancak geçti.

Şimdi şu koltukta uyuklayan ben değilim gibi uykuya yanaşmıyor,uykuyu bile hatırlamıyorum.Uyumasam uyumam.

İşte ağrı gitmişken beynimi rahatlatıp,kötü şeyleri atmaya çalışıyorum.

Aslında herkes gibi benim de güzel şeyler olmasına ihtiyacım var.Hem de çok.

Ben hep böyle umutla doluyorum bazı anlarda,umutlar ve hayallerle neden olmasın diyorum.

Ben hep birden düşecek gibi olup çıkıyorum.

Ben hep beklemek istemiyorum...

Baş ağrısı mı yoksa başkalarının yürek ağrısı mı?

Yazacak yeni,kitap,dizi varken yazmak içimden gelmedi pek şu an.İki gündür başım çatlıyor ağrıdan.
Ağrı kesici biraz hafifletse de tamamen geçmedi.
Kafamı kurcalayan çok şey var bunların da etkisi var.Bir de dün ufak bir işim vardı.Dışarı çıktım ve dondum.Sanırım kendimi fazla sıktım soğuktan ama bana yetti.Ve tarihte olanlar,tarihe yazılanlar,zaman aşımına uğrayan davalar onlar da canımı çok sıktı.
Bir kaç sene evvel Sivasa gittiğimde gördüm ben Madımak otelini.İçimin nasıl acıdığını ve nasıl kötü olduğumu şu satırları yazarken bile hatırlayıp üzülüyorum.Sivas kaldığım 2 gün boyunca üstüme geldi sanki.Artık geçmişin izleri ya da başka şeyler.İş için gitmiştik arkadaşımla.Ve o da kötü olmuştu yaşananları düşününce.Bir de İz Tv de belgeselini izledim.İzlemediyseniz izleyin,ben o günle ilgili bilmediğim bir çok şeyi öğrenmiştim.
Adaletin gözlerinin bağlı olmasını adaleti kör etmek için olduğunu sananlar var maalesef...

Demir 17 aylık oldu

Bugün 17 aylık oldum ben.1,5 yaşımdayım dememe 1 ay kaldı.Hoş ben sadece canım isterse biyy deyip parmağımla bir yapabiliyorum ama olsun.
Aylar önce yürümek gibi bir derdim yokken şimdi de konuşmak gibi bir derdim yok.Canım isterse bir çok şeyi tekrar edip söyleyebiliyorum.İhtiyacım olduğunda anne,babayı çok kullanıyorum.Bir de dede,sevdiğim şeylere de dede diyorum.Dedeme de dedeeeeee diyorum.Kuzenime aylardır Ba diyorum.Aslında ismi Batıkan.Ama ben Ba diyorum.Balona da ba diyorum.Böyle kısaltmalarım da mevcut.Dün annem mama yedirirken çok sıkıldım ve yemem dedim.Babam da annem de şaşırdı tabi.
Annem çok tv izlememi istemiyor.Reklamlar ilgimi çekerken son favorim Sid ile Bilim.Kumandayı uzatıp sssiiiii diyorum anneme.Ona izin veriyorlar.Hatta benim için programı kaydediyorlar.Arada Pepeye de bakıyorum.Onun dışında gündüz annemle müzik dinliyoruz.Çoğu zaman annem de benle oturup Sidi izliyoruz.Galiba annem de Sidi çok seviyor:))
Mutfak araç gereçlerine olan sevdam hala geçmedi.Bütün kepçeyi,süzgeci toplayıp evi turluyorum onlarla.Annem sürekli onları yıkamaktan usanmış sanırım.Ama ben oynamaktan usanmadım.
Anneme bilgisayar başındayken artık rahat vermiyorum.O sandalyede iken koltuktan yanına çıkmaya çalışıyorum.Benim de ilgimi çekiyor tabi sürekli tık tık.Ben de başına geçtim geçenlerde annem mutfaktaydı bir geldi sandalyenin üstündeyim.Tabi kadıncağız şokta.Ondan sonra da beni bırakmamaya başladı yalnız.Ben sandalyenin tepesine çıkıp annemin de bilgisayarına geçip tiki tak tiki tak yamaya başlamıştım,sırası mıydı anne gelmenin?
Annem dans etmeyi sevdiğim için bana Arthurun müzikli bir kitabını aldı.Müziklerini açıp dans etmeyi çok seviyorum.
Arabalarla da yavaş yavaş oynamaya başladım.
Kendimden büyük çocukları çok seviyorum.Onlara sarılmak istiyorum bazen.Bazen de oyuncakları hiç paylaşamıyoruz.Oyuncakları alıp kaçıyorum mesela.
Kaçmak deyince almamam gereken bir şeyi aldığımı gören annemle şakalaşmak çok hoşuma gidiyor.Anneme bir bakış atıyorum bakkk elimde ne var gibi.Sonra koşmaya başlıyorum.İstiyorum ki kovalamaca oynayalım.
Dışarı çıkmaya bayılıyorum.Sıkılınca anneme atkımı,beremi getiriyorum.Hadi artık çıkalım diyorum kendimce.Sonra kapıyı gösteriyorum.Zaten bana  gezmeye gideceğiz bugün demeleri ile benim atkımla beremi getirmem bir oluyor.Attaaa demeyi de öğrendim çoktan.Artık ne demekse.
Bir evden çıkarken,minibüsten inerken,bir mağazadan ya da marketten çıkarken mutlaka geride kalanlara dönüp el sallayıp baaayy baaaayy diyorum.Mağaza demişken kitapçılarda vakit geçirmeye bayılıyoruz annemle.

                                                                                                                     Demir
Geçen gün aldığım minik deftere not düşmüşüm.Uyutmaya çalışırken Demiri saçlarını okşuyordum.Bıraktığım an Demir alıp tekrar elimi saçlarına getirdi.O an öyle şaşırıp mutlu oldum ki.Uyumaya zor geçen bir bebek oldu Demir her zaman.Uykuya dalarken kendini uyandıran bir bebek.Anne olarak en çok zorlandığım konulardan biri bu oldu.Ama geriye doğru dönüp baktığımda rahat olduğum her anda daha rahat uyuduğunu gözlemledim.Ama anne olarak vakitli uyusun istiyorsun.Uykusunu alsın istiyorsun.O uyuyunca sana zaman kalsın istiyorsun.Bunları isterken stres yapıyorsun.O zaman işler değişiyor.En güzeli rahat olmak.Aynı saatlerde uyumasın,zorlamayacağım dediğim her gece kolay uykuya geçti.Ama yok uyusun geç oldu dediğim her gece de gereksiz boğuştuk uykuyla.İşte rahat uyusun dediğim anlardan biriydi saçlarını okşarken uyudu.Seni kendi doğanı bozmadan büyütmek derdim.Aklından neler geçiyor diye çok düşünüyorum bazen.Öyle ki bir anda aklına bir şey geliyor mesela mutfağa gidiyorsun.Bak minicik adam neler düşündü şimdi diyorum.
Her an dua ediyorum ve öyle anlar var ki o anlarda kat be kat dua edip şükrediyorum.Sarılıp arkama pı pıt vurman.Bir anda ben otururken gelip dizlerime başını koyman.Nasıl mutlu oluyorum o anlarda.Çünkü ben hep sevgisini belli eden bir çocuğum olmasını istedim.Dilerim her zaman sevgini böyle belli edersin..

                                                                                                          Annen

Ben 12yi çok severim

12ler anlamlı benim için.Bugün de ayın 12si.Yok,yok sanmayın bugün beklediğim bir haber falan yok.Sadece takvime bakıp 12sini görünce sevindim bir an.Çünkü ben 12leri severim.
Ayın 12sinde ne oldu dersiniz 12 Ekim 2010da Demir doğdu mesela.Ve daha bir sürü tarih var benim için önemli olan.
Hava durumunun bile haberi olmadan yağan bir kar var dışarıda.Evin minik insanı sümüklü böceğe dönüştü.Tüm bunları düşünürken dur dedim.Ve o an takvime ilişti gözüm.Sonra dedim ki kendime ben 12yi çok severim.Ve nasıl başlarsan güne gün öyle devam eder...

Hepimiz güzel başlayalım,güzel geçsin bu hafta.Birazcık sabırla yaklaşıyoruz bahara;)