25 Ocak 2012 Çarşamba

kimseye anlatmadım


Oradan aldım,oraya koydum.Topladım,topladım.En çok da çıkardım.
Düşündüm,taşındım.
Ve bunları kimseye anlatmadım.Hep bu şarkıyı dinledim bu yüzden.

Başa sardım her defasında.Ben pek böyle başa sarmazdım aslında.
Kendime de yalanlar söyledim belki.
Kendime de şaşırdım.


Ama dur dedim..
Bir su varsa işte yine akışına bıraktım kendimi.
O su alıp götürsün beni şimdi...

3 yorum:

Tibetin annesi dedi ki...

varsa bir su... beni de götürsün...

FADİŞ dedi ki...

Bazen anlatmak ilaç olmuyor, kendi içimizde kotarıp hallediyoruz işte, konuşmak, dil dökmek, meram anlatmak zor geliyor insana bazen, suyun akışına bırakıyoruz hallerimizi:)

yıldız dedi ki...

Sibelim mutlaka var...

Fadiş bazen anlatmanın hiç ama hiç yararı olmuyor.